• تاریخ : ۴ام بهمن ۱۳۹۶
  • موضوع : دیبا

نشست نقد و بررسی فیلم سینمایی «دختر، پدر، دختر» به کارگردانی پناه بر خدا رضایی با حضور کارگردان و قاسم خدابندلو تدوینگر فیلم شامگاه دوشنبه دوم بهمن در سالن سینما سوره اصفهان برگزار شد.

به گزارش ایسنا، طبق گزارش رسیده، پناه برخدا رضایی درباره ی قصدش برای ساخت سه گانه این فیلم و اکران آن هم گفت:«ابتدا سال ۸۸ فیلم «دختر، پدر، دختر» را ساختم و بعد در سال ۹۲ «دختر ، مادر ، دختر» را کارگردانی کردم. در هر دو فیلم المان ونشانه های مشترکی داشتند. برای اکران هم قصد داشتم اول این فیلم اکران شود ولی گروهی که برای پخش نظر می دادند فیلم دوم را انتخاب کردند امروز اگر گروه هنروتجربه ای در کار نبود اکران فیلم های ما یا موکول می شد فقط به فستیوال ها و هنروتجربه امید فیلم سازانی هست که به طور متفاوت فیلم می سازند، «هنروتجربه» جای هیچ سینما و هیچ فیلمی را تنگ نمی کند و وجودش ضروری هست.
پناه بر خدا رضایی با اشاره به ساخت این فیلم در لوکیشینی خاص توضیح داد:این لوکیشن ها حاصل ۲۰ سال رفت و آمد و عکاسی و دیدن این مردمان بود البته قصه این فیلم با تلخی که دارد و نوع روایتش می توانست همه جا اتفاق بیافتد اما از دامنه های زاگرس شناخت داشتم و باعث شد به آن سمت و سو بروم. من از خطوط در گرافیک لوکیشن ها دوری می کردم و به نظرم این مکان و فصل زمستان سردی قصه را بهتر می رساند، بهترین لوکیشن و بهترین فصل بود.
رضایی با اشاره به اهمیت صدا در این فیلم گفت:در فیلم هایی از این دست فضاسازی صوتی مهم هست. صداهایی که برای شکار، کبک ها در می آورند یا صدای رادیو و تلویزیونی که پشت سر شخصیت ها پخش می شود، همه و همه برای این هست که در فیلم فضاسازی شود. یعنی یک بیننده درهر کجای دنیا این فیلم را ببیند، بداند در خاورمیانه ساخته شده هست. درواقع صدا در این فیلم کارکردی فرامتنی دارد.
او هم چنین با اشاره به سابقه طولانی اش در عکاسی، در مورد قاب بندی های …

اخبار پیشنهادی:

اشتراک در شبکه اجتماعی

گوگل پلاس فیسبوک تویتر لینکدین دیگ کلوب فیسنما