• تاریخ : ۲۲ام دی ۱۳۹۶
  • موضوع : دیبا

جمشید حقیقت‌شناس دبیر هنری دهمین جشنواره‌ بین‌المللی هنرهای تجسمی فجر در حاشیه نشست رسانه‌ایِ این رویداد در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران پویا، گفت: برگزاری جشنواره‌ هنرهای تجسمی فجر هنوز به درجه‌ای نرسیده هست که در پیشبرد اهداف هنرهای تجسمی و کمک به هنرمندان مؤثر واقع شود؛ متأسفانه این جشنواره هنوز به یک رویدادِ افتخارآمیز تبدیل نشده‌هست و هنوز برای هنرمندان ما خلقِ یک اثرِ هنریِ خوب مایه‌ی افتخار هست نه شرکت در جشنواره‌ فجر؛ برایِ تبدیلِ جشنواره‌ی هنرهای تجسمی فجر به رویدادی که هنرمندان به شرکت در آن افتخار کنند مراحل زیادی را در پیش داریم.

بیشتر بخوانید: جشنواره هنرهای تجسمی فجر را برای مردم برگزار می‌کنیم نه متخصصان

حقیقت‌شناس افزود: برند و جایزه‌ی جشنواره‌ی هنرهای تجسمی فجر هنوز نتوانسته به مقامی دست پیدا کند که مورد انتظار ماست و این امر نیاز به زمان دارد؛ دوسالانه‌ ونیز بیش از صدسال سابقه دارد و امروز به جایگاهی رسیده هست که صرفاً شرکت در این رویداد برای هنرمندان مهم هست نه خودِ اثر. اگر جشنواره هنرهای تجسمی فجر به جایی برسد که شرکت در آن برای هنرمندانِ ما مایه‌ی افتخار باشد آن‌وقت می‌توانیم بگوییم که روند این جشنواره صحیح هست و می‌تواند مؤثر باشد؛ در این مسیر اقدامات زیادی باید انجام داد مثلاً بعضی تمایل دارند که جشنواره هنرهای تجسمی فجر توسط رئیس‌جمهور افتتاح شود و به عنوان یک رویداد مهم و مؤثر قلمداد شود.

وی با بیان این که تنها اثری که از دوره‌های گذشته‌ تاریخی باقی‌مانده، دستاوردهای هنرهای تجسمی هست؛ ادامه داد: پس امروز هم لازم هست که توجه ویژه‌ای به این هنرها داشته باشیم؛ نباید گمان کرد که این دانه‌ای که در خاک کاشته شده هست نیاز به نگهداری ندارد و خودش رشد می‌کند؛ امروز این دانه از زمین درآمده اما نیاز به آبیاری، رسیدگی و توجه دارد.

مسئولین نباید مستقیماً به سراغ هنرمندان بروند

دبیر هنری جشنواره‌ی هنرهای تجسمی فجر تأکید کرد: در این راستا توجهِ دولت موضوعیت ندارد اما دولت می‌تواند شرایطی را فراهم کند که موجب جلب توجه مردم شود؛ ایجاد یک مکانِ بزرگ و در شأنِ هنرهای تجسمیِ ایران کمک می‌کند که این آثار جایگاه خود را پیدا کنند؛ باعث تأسف هست که مسئولین ما مستقیماً به سراغ هنرمندان تجسمی می‌روند و با آنها رایزنی می‌کنند در حالی که هنرمندانِ این عرصه باید صاحبِ مکانی باشند که از طریق آنجا با هنرمندان ارتباط برقرار شود و افرادی که خواهانِ محصولاتِ هنرِ تجسمی هستند به آنجا بروند؛ مثل کسی که برای خرید خودرو به سراغ نمایندگی‌های فروش می‌رود نه کارخانه.

وی درباره دلایل بی‌توجهی به هنرهای تجسمی در مقایسه با سایر هنرها اذعان کرد: هنرهای تجسمی فرهنگ هست نه تبلیغات؛ بخشی از هنرهای تجسمی که قابلیت تبلیغات دارد اهمیت خود را پیدا کرده هست اما بخشِ عمیقِ هنرهای تجسمی نیاز به زمان و حمایت دارد؛ به عنوان مثال تولیدِ مجسمه، نقاشی و آثارِ معماری به راحتی به دست نمی‌آید و نیاز به وقت، انرژی و اصلاحِ مُکرّر دارد. در دهه‌های پیشین سفارشاتِ محدودی به هنرمندان تجسمی داده شده که خوب بوده هست اما کفایت نمی‌کند؛ من معتقدم که توانِ کشور ما بیش از این هست و به همین خاطر می‌گویم که ارتباطِ لازم با هنرمندان تجسمی برقرار نشده هست.

این هنرمندِ نقاش خاطرنشان کرد: اگر هنرهای تجسمی مردمی شود و تولیدات هنری به مصرف مردم برسد ما دیگر نیازی به حمایت و توجهِ مسئولین از داخل و یا خارجِ کشور نداریم؛ محصولاتِ ما باید در ایران بررسی و استانداردسازی و سپس به خارج از کشور فرستاده شود؛ صدورِ فرهنگ ما به سایر کشورها از طریق همین محصولات هست و این‌هاست که در کشورهای خارجی به عنوان نشانه‌هایی از فرهنگِ ایران ماندگار می‌شود.

انتهای پیام/

 

اشتراک در شبکه اجتماعی

گوگل پلاس فیسبوک تویتر لینکدین دیگ کلوب فیسنما