• تاریخ : ۱۷ام دی ۱۳۹۶
  • موضوع : دیبا

به گزارش باشگاه خبرنگاران پویا، در این نشست که به بررسی جایگاه تکست در تئاتر امروز پرداخته شد، اصغر نوری گفت: «تصور ما این هست که مشکلاتی که در ایران در ارتباط با تئاتر وجود دارد، در کشورهای دیگر وجود ندارد؛ اما با صحبت‌های دیروز انزو کرمن متوجه می‌شویم همه به نوعی درگیر مشکلات هستند. متاسفانه در ایران نمایشنامه‌نویسان و تئاترهای عامه‌پسند توانستند از لحاظ اقتصادی جایگاه‌هایی پیدا کنند و این ضربه به تئاتر فاخر می‌زند. این امر در کشورهای دیگر هم صادق هست؛ اما در کشوری مانند فرانسه دولت از نمایشنامه‌ها و تئاترهای غیرتجاری استقبال و حمایت مالی می‌کند.»

در ادامه حمید امجد گفت: «متاسفانه تئاترهای سخیف جذاب‌تر از تئاترهای حرفه‌ای شده‌اند. هایدگر در تعریف شعر می‌گوید شعر حاصل هم‌زمانی اندیشیدن و ساختن هست که اندیشه همان ایده هست و ساختن امر بالفعل یا ساختن تجربه هست. ایده همان تصور و فکر هست که در ذهن داریم، بین ایده و تجربه باید تعادلی برقرار باشد. در غیر این‌صورت باعث ایجاد ذهنیت ایدئولوژیک می‌شود، تجربه بدون ایده معیار ارزش‌گذاری ندارد، خیلی از تجربه‌ها می‌تواند حاصل تجربه آنی باشد. در ادبیات مواد و مصالح همان کلمه هستند. در واقع ما با کلام می‌اندیشیم و کلمه مواد و مصالح تجربه می‌شود و هم‌زمانی ایده و تجربه اتفاق می‌افتد.»

وی افزود: «در تئاتر هر چه پروداکشن بیشتر باشد مانند عوامل سخت افزاری تعداد هنرمندان زمان و مکان یک نوع فرسایش‌گویی ایجاد می‌شود و هم زمانی ایده و تجربه اتفاق نمی‌افتد. ایده و تکست و عمل نوشتن مهارت و شرایط خاص خود را دارد. بعضی می‌گویند باید تئاتر تکست‌محور را کنار گذاشت و اجرا جایگزین آن شود که آن زمان به پست‌مدرن معروف شد و البته رنگ باخت. متاسفانه در ایران قبل از اینکه ایده را بیازماییم آن را اجرا می‌کنیم.»

در ادامه حمید امجد گفت: «ما جامعه شفاهی داریم و فرهنگ شفاهی اما فرهنگ امری مکتوب هست و اجرا و نمایش هم باید مکتوب باشند. اندیشیدن برای گسترش نمی‌تواند شفاهی بماند ما همیشه به تکست پر از جزئیات نیاز نداریم مهم آن هست که چه می‌خواهد به وجود بیاید و چقدر نیاز به ظرفیت اجرایی دارد، تکست و اجرا به هم وابسته‌اند.»

امجد درباره تاثیر نمایشناه‌نویسان در ۳۰ سال اخیر گفت: «شرایط امری مهم در این‌باره هست. مانعی مانند سانسور باعث ایجاد اصطکاک می‌شود. در شرایط کنونی برای اجرا بیش از ۲ یا ۳ بازیگر نمی‌توان داشت. در سال ۱۳۷۶ شرایط به نوعی تغییر کرد و تئاتر تماشاگر پیدا کرد .»

لوک تارتار در پاسخ به سوال اصغر نوری درباره‌ تحولات اروپا از دهه ۷۰ به بعد در فرم و میزانسن و نمایشنامه گفت: «در فرانسه زمانی قدرت مطلق به دست کارگردان‌ها افتاد مدتی طولانی نمایش‌ها رویکرد میزانسنی داشتند و نمایشنامه‌نویسان جایگاه خود را از دست دادند. وزیر فرنگ فرانسه تمهیدی اندیشید برای کمک به تکست‌هایی که دارای خلاقیت بودند کمک‌هایی نظیر بورس و غیره. الان نمایشنامه‌نویس جایگاه و اهمیت خود را دارد.»

در ادامه لوک تار‌تار از تجربیات خود در باره کار با نوجوان‌ها و دغدغه‌اش درباره آن گفت و این که تمام کارها مشکلات و سختی دارد اما برای انجام اثبات آن باید جنگید، باید دوباره جایگاه تکست و نویسنده ابداع شود و ابزار کار من کلمه هست، تکست یکی از عناصری هست که اجرا را تشکیل می‌دهد.

مراسم رونمایی و جشن امضای دو کتاب «هوس کشتن روی نوک زبان و اکتینگ» نوشته زویه دورنژه و ترجمه زیبا خادم حقیقت و کتاب «درست آخر دنیا و داستان عشق» نوشته ژان لوک لگراس ترجمه زیبا خادم حقیقت انجام شد که هر دو کتاب توسط انتشارات نیماژ منتشر شد.

انتهای پیام/

اشتراک در شبکه اجتماعی

گوگل پلاس فیسبوک تویتر لینکدین دیگ کلوب فیسنما